Szkoła Podstawowa w Dratowie

 

Nawigacja

O szkole

Historia szkoły

 HISTORIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ

W DRATOWIE

spisana w kronikach szkolnych

 

    O powstaniu pierwszej szkoły w Dratowie mieszkańcy nie potrafią udzielić żadnej informacji.

W kronikach szkolnych  rónież nie natknięto się na  informacje. Pierwsze zapiski  dotyczą drewnianej szkoły, która stała na miejscu obecnej  i uległa spaleniu w 1906 roku. Nauka w tej szkole odbywała się w języku rosyjskim.

      Na miejscu spalonej szkoły w 1907 roku pobudowano nową, murowaną, parterową szkołę. Nowa szkoła była szkołą dwuklasową, o jednym nauczycielu, do której uczęszczali sami chłopcy. Nauka odbywała się w języku rosyjskim. Obok cerkwi pobudowana została druga szkoła, do której uczęszczały tylko dziewczęta. W latach 1915-1918 w szkołach stacjonowało wojsko austriackie, gdyż Dratów był pod zaborem austriackim do 1918 roku. Z chwilą odzyskania przez Polskę niepodległości, przystąpiono do organizacji polskiej szkoły. Pierwszego nauczyciela polskiego przywiózł z Lubartowa Szpitun Włodzimierz. Zorganizowano szkołę siedmioklasową, w której uczył polski nauczyciel, w języku polskim. Za kierownika Zygana zredukowano klasy z siedmiu do czterech. Był to rok 1936. W 1939 roku szkołę przejęli Dawidowiczowie i założyli szyld z nazwą  ukraińską. W kilka dni po tych wydarzeniach wót gminy Ludwin- Sadowy przejeżdżał przez wieś Dratów, zainteresował się tym problemem i nakazał natychmiastowe zdjęcie szyldu z nazwą ukraińską. Po tych zajściach Dawidowiczowie wyjechali z Dratowa. Budynek szkoły stał pusty do 1943 roku. Nauka odbywała się w sąsiedniej miejscowości w Kol. Dąbrowie, w zakresie czterech klas szkoły podstawowej.

W 1943 roku budynek szkoły w Dratowie został spalony przez partyzantkę polską. Zniszczenie budynku szkolnego w Dratowie, tak jak i w wielu okolicznych wsiach miało z góry nakreślony cel. Po klęsce Niemców pod Stalingradem, dowództwo partyzantki polskiej likwidowało większe budynki murowane z tą myślą, aby Niemcy w czasie odwrotu nie mieli punktu oparcia. Po wyzwoleniu przystąpiono do organizacji dwuklasowej szkoły w Dratowie. Pierwszym nauczycielem w wyzwolonej Polsce była Cwakińska. Po jej wyjeździe obowiązki kierownika szkoły objęła B. Malinowska w dniu 9 lutego 1948 roku. W roku szkolnym 1949/1950 obowiązki kierownika szkoły pełniła Helena Wiśniewska. Sale szkolne mieściły się w dwóch domach. Jedna u Białego Stanisława, a druga u Halliopa Ignacego.

1950/1951

W tym roku szkoła realizowała program VI klas. Sale mieściły się w wynajętych domach: Białego Stanisława i Halliopa Ignacego. Nauczycielami byli Wiśniewska Helena i Tobolski Paweł. W dwa lata później szkoła realizowała siedem klas. Lokale mieściły się  w budynkach wynajętych u Białego Stanisława, Dziury Katarzyny i Halliopa Ignacego. W szkole nauczali: Marko Alina, Halliop Alicja i Pytko Marian. Nauczycielką i zarazem kierowniczką szkoły do 1956 roku, była Szymankiewicz Maria.

 Znaczącym wydarzeniem w życiu szkoły była budowa Kanału Wieprz- Krzna. W pracy przy kanale aktywny udział wzięła młodzież i grono nauczycielskie tutejszej szkoły. W związku z budową kanału po raz pierwszy w Dratowie odbyła się uroczysta defilada w dniu 1-go Maja.

W roku szkolnym 1956/1957 obowiązki kierownika szkoły pełniła Tomasiak Maria. Pracę rozpoczęto w składzie: Tomasiak Maria, Halliop Alicja, Marko Alina. Izby szkolne mieściły się u Halliopa Ignacego, Gramoszka Jana i Maksymiuk Heleny. w 1957 roku do Dratowa przybył Henryk Duda w celu podjęcia działań mających na celu odbudowę szkoły.

1957/1958

Kierownictwo szkoły przejął  Henryk Duda.  Grono nauczycielskie skłądało się z następujących nauczycieli: Henryk Duda, Jadwiga Duda, Maria Tomasiak, Alicja Halliop. Na początku roku szkolnego sale lekcyjne mieściły się  u Jana Gramoszka, Ignacego Halliopa, Heleny Maksymiuk. Dokumentację związaną z odbudową spalonej szkoły przygotowano w 1957 roku. W sierpniu powołano Komitet Budowy Szkoły, w skład którego weszli członkowie Komitetu Rodzicielskiego. Przewodniczącym został wybrany Robak Kazimierz. Prace przy odbudowie prowadzone były w bardzo szybkim tempie.Już w grudniu 1957r.  zostało wykończone mieszkanie służbowe  dla kierownika oraz kancelaria i jedna izba lekcyjna. Zlikwidowane zostały dwie sale wynajęte u Heleny Maksymiuk od ferii zimowych w 1957r. w 1958 roku szkoła mieściła się we własnym budynku.  W roku szkolnym 1959/1960 Rada Pedagogiczna składała się z następujących osób: Henryk Duda, Jadwiga Duda, Maria Jakubiak, Ryszard Główka. Na wiosnę 1960 roku Komitet Rodzicielski na wniosek Kierownika Henryka Duda podją uchwałę budowy budynku gospodarczego. W tym też roku pierwszy raz zabłysło światło elektryczne w szkole i we wsi.  w 1961 roku został otwarty  w szkole Ośrodek Kulturalno Oświatowy. Zakupiono radioodbiornik i telewizor.  W roku szkolnym 1961/1962 założono w szkole telefon. Grono pedagogiczne składało sie z następujących nauczycieli: Henryk Duda, Jadwiga Duda, Maria Biała i Maria Grochowska. W 1963 roku ze względu na bardzo srogą zimę zarządzono 2- tygodniową przerwę w nauce. W związku z tym przesunięto zakończenie roku szkolnego.

1964/1965

Grono pedagogiczne stanowiły osoby: Henryk Duda, Jadwiga Duda,  Maria Biała, Maria Grochowska i M. Tymczak. W  roku szkolnym zorganizowano zespół taneczny, którego prowadzeniem zajęła się M. Tymczak.  Powołano  także  Samorząd Szkolny, którego opiekunem został kierownik szkoły Henryk Duda.  W czerwcu 1965 roku padł wniosek gromadzenia funduszy na rozbudowę szkoły o dwie sakle lekcyjne. W roku 1965/1966 wybudowano murowany 6-oczkowy szalet. Grono pedagogiczne powiększyło się o Wiesławę Szpitun.W tym też roku po raz pierwszy odbyło sie przyrzeczenie harcerskie. W uroczystości tej uczestniczyła komendantka Hufca z Lubartowa.

Rok szkolny 1966/1967

Do pracy w szkole dochodzi Janusz Wędzina. W  tym roku wchodzi w życie ustawa o utworzeniu 8-klasowej szkoły podstawowej.

W roku 1968/1969 wprowadzone zostały olimpiady przedmiotowe.Grono pedagogiczne składało się z następujących osób: Henryk Duda, Maria Biała, Maria Grochowska, Wiesława Szpitun, Janusz Wędzina, Zofia Petyryszak, Depta Z.

1972/1973

Pracę w Dratowie podejmują Leonia Pacek i Longina Mitura.  W roku szkolnym 1973/1974 dyrektorem szkoły zostła Leonia Pacek. Wieloletni kierownik szkoły Henryk Duda ze względu na zmianę miejsca zamieszkania  przeniósł się do innej szkoły.     W roku szkolnym 1973/1974 dyrektorem szkoły została Leonia Pacek. W czasie urlopu Leonii Pacek funkcję dyrektora szkoły pełniła Maria Grochowska. Szkoła Podstawowa w Kobyłkach stała się filią Szkoły Podstawowej w Dratowie. W 1975 roku  odbyła się uroczysta akademia 1-Majowa połączona z wmurowaniem tablicy pamiątkowej. Szkoła otrzymała imię porucznika Serafina Saczewy, który pochodził z tej miejscowości i poległ w walce z bandytami na terenie województwa lubelskiego, w Annówce koło Kocka.

1975/1976

Ważnym wydarzeniem w życiu szkoły było wprowadzenie Kodeksu Ucznia. Praca szkoły ukierunkowana była wytycznymi VII Zjazdu PZPR. Dla uczczenia VII Zjazdu młodzież szkolna i nauczyciele podjęli czyny społeczne. W tym też roku weszła w życie ustawa dotycząca wprowadzenia egzaminu kwalifikacyjnego równoważnego wyższym studiom zawodowym. Powstały zespoły reedukacyjne i wyrównawcze. w 1976 roku otwarto klasę przedszkolną. Wprowadzono odznakę "wzorowy uczeń" oraz świadectwo wzorowego ucznia.

W lutym 1977 roku,  po raz pierwszy zorganizowano studniówkę  dla klasy VIII.

Od początku roku szkolnego 1977/1978, obowiązki dyrektora szkoły podjął Janusz Wędzina.Od 1978 roku działalność kronikarza wygasła. Przedstawione dane z życia szkoły  są ukazane w ogólnym zarysie.

1979/1980 

Kadrę pedagogiczną stanowią: Janusz Wedzina, Maria Biała, Maria Grochowska, Zofia Połetko, Liliana Kowalczyk, Maria Olszewska, Maria Bazyl. Od 1980/1981 funkcję dyrektora szkoły pełni Leonia Pacek. W roku 1981/82 pracę w szkole rozpoczyna Krystyna Krupa.

W 1984 roku do pracy w szkole dochodzą Mariola Suska, Dariusz Palmi i Anna Gąsior.

Od roku szkolnego 1985/1986 zajęcia w szkole prowadzone są w systemie 5-dniowym. Pracę pedagogiczną rozpoczynają Teresa Gajos i Anna Czaplarska, zaś w kolejnym roku dochodzą Anna Palmi i Marta Stachyra.
Dyrektorem szkoły zostaje Anna Palmi.

W listopadzie 1988 roku w szkole wybuch pożar, którego przyczyną była nieszczelność przewodów kominowych. W wyniku pożaru i akcji gaśniczej zniszczeniu uległo dwie klasy na parterze, dwie na piętrze oraz strych. W związku z tym nastąpiła reorganizacja życia w szkole. Salę gimnastyczną podzielono na trzy czesci, w której uczyły się trzy klasy. w takich warunkach lokalowych praca trwała trzy lata. Przystapiono po raz kolejny do remontu i do odbudowy szkoły. Dobudowano na parterze szatnie, sanitariety i kotłownię. Na piętrze cztery sale lekcyjne oraz hol. Do pracy w takich warunkach przychodzą Dorota Pacek, Renata Oniszczuk i Maria Wawer.

W 1990 roku pracę w szkole rozpoczyna Anna Błachnio i Wiktor Bodzak, a rok później Marianna Bodzak i Jadwiga Żuchowska. W związku z odejściem Anny Palmi na urlop macierzyński obowiązki dyrektora szkoły przejmuje Janusz Wędzina.

W roku szkolnym 1992/1993 do pracy dołączają: Zbigniew Maksymiak i Beata Maleszyk. 27 sierpnia 1993 roku został przekazany oficjalnie do pracy budynek szkoły. Wszystkie klasy posiadały własne sale lekcyjne, wyposażone w nowe meble i pomoce dydaktyczne. W związku z odejściem Beaty Maleszyk na urlop, do pracy w 1995 roku, została przyjęta Barbara Sieńczyk. W roku 1996 obowiązki dyrektora szkoły pełnił Dariusz Palmi. Pracę podejmują Galina MIchajłowa do nauczania języka angielskiego, Renata Poli  i Danuta Wosik. Od 1 września 1997 roku pracę podejmują Renata Mazurek i Hanna Ławniczak. W roku szkolnym 1998 pracę rozpoczyna Jolanta Zalewska i Barbara Sieńczyk.

Na posiedzeniu Rady Pedagogicznej w 1999 roku, pracownicy pozytywnie zaopiniowali przedłużenie kadencji funkcji dyrektora szkoły        Annie Palmi.

11lutego 1999 roku prezydent podpisał ustawę o systemie oświaty, która zmieniała strukturę szkolnictwa w Polsce. Uczniowie kończący klasę ósmą rozpoczynali naukę w szkołach średnich.  Uczniowie klasy siódmej w dalszym ciągu uczęszczali do szkoły podstawowej, do klasy ósmej. Natomiast uczniowie kończący klasę szóstą rozpoczynali naukę w trzyletnim gimnazjum. Na posiedzeniu Rady Pedagogicznej w 1999 roku, pracownicy pozytywnie zaopiniowali przedłużenie kadencji funkcji dyrektora szkoły Annie Palmi.

Od roku szkolnego 1999/2000 Szkoła Podstawowa w Dratowie liczy  siedem oddziałów: oddział przedszkolny i klasy od I do VI.

Rok szkolny 1999/2000

Od 1 września weszła w życie reforma oświaty.

Edukacja w zreformowanej szkole odbywa się na dwóch etapach. I etap obejmuje klasy I-III.
Jest to nauczanie zintegrowane.

Kształcenie na tym etapie jest przejściem od wychowania przedszkolnego do edukacji prowadzonej w systemie szkolnym. Zajęcia prowadzi  najczęściej jeden nauczyciel.  Oceny dokonuje się w sposób opisowy.

     II etap edukacji obejmuje klasy IV-VI. Odbywa się w systemie blokowym. W klasach IV-VI obowiązuje ocenianie w skali 1- 6, gdzie 1- to  niedostateczny, 2- dopuszczający, 3 dostateczny, 4- dobry, 5- bardzo dobry, 6- celujący